Kosmopolityzm oznacza rozkład człowieka. Tak jak nie można się w całości zamknąć, ograniczyć tylko do siebie, tak też i nie można się na wszystko w równym stopniu otworzyć. Dla człowieka nie będącego mistykiem, a odgrodzonego od wszystkiego jego sobość stałaby się niezmierzoną pustką, w którą by się zapadał. Człowiek na wszystko w równym stopniu otwarty nie widziałby żadnych różnic, przez co w ogóle nie widziałby niczego. Jedność jest zamienna z bytem, ona zaś tworzy granice, bez których zatem nic by nie istniało.